Ostromyslenski byl pionierem jednej z najnowoczesniejszych metod

Ostromyslenski opublikował książkę, w której podał wyniki swych badań i obserwacji. Opisał on szereg metod otrzymywania izoprenu przez usuwanie cząsteczki chlorowodoru z chloroizoamylenów oraz z 1,3-dwuchloropentanu; jeśli chodzi o otrzymywanie sprzężonych dienów, to uwaga jego była skupiona głównie na butadienie. Zbadał on szereg procesów krakowania i wywnioskował, że w wyższych temperaturach wszystkie olefiny o otwartych łańcuchach oraz nasycone węglowodory cykliczne ulegają krakowaniu prowadzącemu do powstawania butadienu oraz węglowodorów nasyconych. Otrzymał on również butadien przez katalityczne usunięcie wody i kwasu z estrów -dwuglikoli, chlorowodoru oraz wody z chloroeterów, alkoholu i wody z acetali itp. Ostromyslenski był pionierem jednej z najnowocześniejszych metod. Continue reading „Ostromyslenski byl pionierem jednej z najnowoczesniejszych metod”

Dwumetylobutadien otrzymywano z pinakonu

Przez ogrzewanie chlorku lub bromku winylu pyłem cynkowym w obecności alkoholu Ostrornyslenski otrzymał szereg homologów kauczuku naturalnego. Pod działaniem amin aromatycznych lub wodorotlenku potasowego na spolimeryzowane chlorowce winylu zachodzą reakcje analogiczne do reakcji z chlorowcami butadienu. Produkcja kauczuków syntetycznych w okresie od r. 1914 do 1918. W okresie tym zastosowano kauczuk syntetyczny na dużą skalę. Continue reading „Dwumetylobutadien otrzymywano z pinakonu”

Powolna i klopotliwa produkcja

Do dwumetylobutadienu dodawano niewielkich ilości gotowego produktu służącego jako katalizator. Materiał ten był gorszy od kauczuku naturalnego, niemniej jednak znalazł zastosowanie do wielu celów; posiadał on dobre własności elektryczne. Drugi produkt, kauczuk Metyl W, otrzymywano przez ogrzewanie dwumetylobutadienu do 700C pod ciśnieniem w ciągu sześciu i więcej miesięcy. Otrzymywano żółtawy produkt o własnościach kauczuku, które trzeba było ze zbiornika wycinać, co nastręczało pewne trudności. Z materiału tego można było sporządzać mieszanki w zwykły sposób, jednak nie były one dobrą namiastką kauczuku. Continue reading „Powolna i klopotliwa produkcja”

Przykrycie mostu wykonano z plyt azbestowo-cementowych

Przykrycie mostu wykonano z płyt azbestowo-cementowych, pomost z prefabrykowanych płyt , ściany (poniżej ciągłego pasa okien) z aluminiowych płyt falistych. Ciężar konstrukcji nośnej mostu, składającej się z belek głównych i stężeń kratowych wynosi 80 kG/m. Konstrukcja, mimo iż pracuje w trudnych warunkach atmosferycznych, nie otrzymała powłoki ochronnej. W ZSRR zaprojektowano most przeładunkowy o rozpiętości 76,2 m. W Indiach użyto przęsła aluminiowego do montażu mostu złożonego z prefabrykowanych belek żelbetowych 1). Continue reading „Przykrycie mostu wykonano z plyt azbestowo-cementowych”

Ciezar zasuwy wraz z armatura wynosi 3200 kG

Ciężar zasuwy wraz z armaturą wynosi 3200 kG. W konstrukcji tej wykorzystano możliwości, jakie daje zastosowanie cienkościennych konstrukcji zamkniętych . Wzgląd na korozję zadecydował o wyborze konstrukcji aluminiowej wrót śluzy w Gandawie 2). Wrota te o szerokości skrzydła 3,88 m wykonane są z blachy grubości 10 mm, wzmocnionej od strony dolnej wody żebrami poziomymi oraz skratowaniem. Konstrukcja była spawana łukiem pod osłoną argonu. Continue reading „Ciezar zasuwy wraz z armatura wynosi 3200 kG”

Zbiorniki na gazy w stanie cieklym

Zbiorniki na gazy w stanie ciekłym wykonuje się zazwyczaj jako dwupowłokowe powłoka zewnętrzna stalowa obejmuje powłokę wewnętrzną, wykonaną najczęściej ze stopu typu AlMgMn. Obie powłoki oddzielone są od siebie warstwą o wysokich wartościach izolacyjnych. zbiornik na płynny wodór w Sacramento w fazie montażu. Zbiornik aluminiowy wykonany ze stopu AlMgMn posiada średnicę 10,60 m i pojemność 350 m. Do największych zbiorników kulistych należy zbiornik w Fawley w Anglii. Continue reading „Zbiorniki na gazy w stanie cieklym”

Zwiekszenie zakresu stosowania nawierzchni asfaltowych

Zwiększenie zakresu stosowania nawierzchni asfaltowych ma swe główne uzasadnienie w ich większej trwałości w stosunku do nawierzchni smołowych. Trwałość nawierzchni smołowych typu ciężkiego w naszych warunkach waha się w granicach 10 -:- 15 lat w zależności od natężenia i rodzaju ruchu. Nawierzchnie asfaltowe tego samego typu i w tych samych warunkach pracują już 25 i 30 lat, uwzględniając w tym i ruch konny, szczególnie szkodliwy dla nawierzchni bitumicznych. Koszty konserwacji bieżącej i napraw cząstkowych są przy nawierzchniach smołowych wyższe niż przy asfaltowych. Nawierzchnie smołowe są doraźnie tańsze od- asfaltowych w wykonaniu ze względu na niższy koszt smoły, w rzeczywistości są jednak droższe od nich z powodu znacznie krótszego okresu amortyzacji oraz wyższych kosztów utrzymania. Continue reading „Zwiekszenie zakresu stosowania nawierzchni asfaltowych”

Poniewaz przy najwiekszej wytrzymalosci bitumowanej mieszanki gruntowej nasiakliwosc jej jest zazwyczaj dosc duza

Ponieważ przy największej wytrzymałości bitumowanej mieszanki gruntowej nasiąkliwość jej jest zazwyczaj dość duża, wobec tego na wykresie wybiera się taką możliwie wysoką wytrzymałość na ściskanie, przy której ta nasiąkliwość jest najmniejsza, a w każdym razie nie większa od dopuszczalnej Na ogół wskazane jest wybierać z podanego wykresu zawartość lepiszcza w mieszance gruntowej, przeznaczonej na dolne warstwy podbudowy lub do wzmocnienia podłoża, leżącą po lewej stronie punktu na odciętej, odpowiadającego największej wytrzymałości na ściskanie, lecz w pobliżu niego. Natomiast dla mieszanek gruntowych, przeznaczonych na górne warstwy podbudowy nawierzchni samoistnych (tymczasowych) lub do wzmocnienia poboczy, należy wybierać ilość lepiszcza zaznaczoną na wykresie po prawej stronie poprzednio wspomnianego punktu. Wówczas zapewniona jest mniejsza nasiąkliwość gruntowej mieszanki asfaltowanej, przy wytrzymałości zbliżonej do maksymal nej. Dla określania wytrzymałości na ściskanie grunto-asfaltu który będzie używany do dużych robót drogowych, wskazane jest po ustaleniu zawartości lepiszcza (w sposób poprzednio omówiony) sprawdzić wynik na trzech próbkach. Sposób badania podany w punkcie b), jest dokładniejszy w porównaniu ze sposobem omówionym w punkcie a), lecz bardziej pracochłonny. Continue reading „Poniewaz przy najwiekszej wytrzymalosci bitumowanej mieszanki gruntowej nasiakliwosc jej jest zazwyczaj dosc duza”

Pod wzgledem ekonomicznym mala wydajnosc zatrudnionego personelu i uzytego sprzetu oraz zwiazany z tym wolny postep robót powoduje zbyt wysoki jednostkowy koszt ich wykonania

Pod względem ekonomicznym mała wydajność zatrudnionego personelu i użytego sprzętu oraz związany z tym wolny postęp robót powoduje zbyt wysoki jednostkowy koszt ich wykonania. Zarówno omówione względy techniczne, jak i ekonomiczne, są powodem, zwłaszcza w krajach wysoko uprzemysłowionych, zarzucenia stosowania technologii stabilizacji gruntu za pomocą sprzętu rolniczego, przede wszystkim do wykonywania dużych robót na drogach, odpowiadających według naszej klasyfikacji powyżej V klasy technicznej. Wykonanie stabilizacji gruntu lub jego mieszanek z kruszywem naturalnym (pospółka piaskowo-żwirowa) lub łamanym (łamany żwir, kamień narzutowy, żużel wielkopiecowy, skała lita) do wykonywania wzmocnienia podłoża gruntowego, warstw podbudowy, względnie warstw wiążących nawierzchni, wykonania samoistnych tymczasowych nawierzchni polega na kilku czynnościach. Wzruszenie. rozdrobnienie i spulchnienie gruntu. Continue reading „Pod wzgledem ekonomicznym mala wydajnosc zatrudnionego personelu i uzytego sprzetu oraz zwiazany z tym wolny postep robót powoduje zbyt wysoki jednostkowy koszt ich wykonania”

Do stabilizacji mieszanki gruntowej na miejscu budowy najlepsza jest emulsja o stezeniu asfaltu 5 055

Do stabilizacji mieszanki gruntowej na miejscu budowy najlepsza jest emulsja o stężeniu asfaltu 5 055, a dla gruntów zwięzłych gliniastych stężenie to należy obniżyć nawet do 40% dla łatwiejszego wymieszania z gruntem i uniknięcia przedozowania lepiszcza. Emulsję rozlewa się w trzech lub nawet w czterech rzutach w celu łatwiejszego wymieszania składników i uniknięcia znacznej ilości miejsc na przemian z nadmierną i ze zbyt małą ilością lepiszcza. Zachodzi to często przy rozlewaniu emulsji w jednym lub dwóch rzutach przy jednoczesnym stosowaniu do mieszania mało sprawnego sprzętu rolniczego (brony talerzowe, frezy rolnicze) lub zgarniarek mechanicznych. W każdym, oprócz ostatniego rozlewu, ilość emulsji wynosi 2,0-3,0 11m2, w zależności od grubości stabilizowanej warstwy i sprawności użytego do mieszania sprzętu. Przy ostatnim rozlaniu ta ilość wynosi 1,0- 1,5 11m2. Continue reading „Do stabilizacji mieszanki gruntowej na miejscu budowy najlepsza jest emulsja o stezeniu asfaltu 5 055”