Ostromyslenski byl pionierem jednej z najnowoczesniejszych metod

Ostromyslenski opublikował książkę, w której podał wyniki swych badań i obserwacji. Opisał on szereg metod otrzymywania izoprenu przez usuwanie cząsteczki chlorowodoru z chloroizoamylenów oraz z 1,3-dwuchloropentanu; jeśli chodzi o otrzymywanie sprzężonych dienów, to uwaga jego była skupiona głównie na butadienie. Zbadał on szereg procesów krakowania i wywnioskował, że w wyższych temperaturach wszystkie olefiny o otwartych łańcuchach oraz nasycone węglowodory cykliczne ulegają krakowaniu prowadzącemu do powstawania butadienu oraz węglowodorów nasyconych. Otrzymał on również butadien przez katalityczne usunięcie wody i kwasu z estrów -dwuglikoli, chlorowodoru oraz wody z chloroeterów, alkoholu i wody z acetali itp. Ostromyslenski był pionierem jednej z najnowocześniejszych metod. Continue reading „Ostromyslenski byl pionierem jednej z najnowoczesniejszych metod”

Dwumetylobutadien otrzymywano z pinakonu

Przez ogrzewanie chlorku lub bromku winylu pyłem cynkowym w obecności alkoholu Ostrornyslenski otrzymał szereg homologów kauczuku naturalnego. Pod działaniem amin aromatycznych lub wodorotlenku potasowego na spolimeryzowane chlorowce winylu zachodzą reakcje analogiczne do reakcji z chlorowcami butadienu. Produkcja kauczuków syntetycznych w okresie od r. 1914 do 1918. W okresie tym zastosowano kauczuk syntetyczny na dużą skalę. Continue reading „Dwumetylobutadien otrzymywano z pinakonu”

Powolna i klopotliwa produkcja

Do dwumetylobutadienu dodawano niewielkich ilości gotowego produktu służącego jako katalizator. Materiał ten był gorszy od kauczuku naturalnego, niemniej jednak znalazł zastosowanie do wielu celów; posiadał on dobre własności elektryczne. Drugi produkt, kauczuk Metyl W, otrzymywano przez ogrzewanie dwumetylobutadienu do 700C pod ciśnieniem w ciągu sześciu i więcej miesięcy. Otrzymywano żółtawy produkt o własnościach kauczuku, które trzeba było ze zbiornika wycinać, co nastręczało pewne trudności. Z materiału tego można było sporządzać mieszanki w zwykły sposób, jednak nie były one dobrą namiastką kauczuku. Continue reading „Powolna i klopotliwa produkcja”

Po wykonaniu kilku plyt nakrywa sie je skrzynia i naparza

Po wykonaniu kilku płyt nakrywa się je skrzynią i naparza. Naparzanie polega na wpuszczeniu do przestrzeni zamkniętej skrzynią pary, która dzięki wysokiej temperaturze i wilgotności przyśpiesza wiązanie betonu. Po 24 godzinach płyty nadają się do układania na budynku. W płytach zabetonowuje się uchwyty, za które podnosi je pionowo żuraw wieżowy i układa na murze. Stropy kanałowe przedstawiają płyty jednolite – odlewane z betonu żwirowego, gruzowego lub żużlowego. Continue reading „Po wykonaniu kilku plyt nakrywa sie je skrzynia i naparza”

Nadproza prefabrykowane

Nadproża prefabrykowane typu L Układanie tych nadproży nie wymaga deskowania i odbywa się szybko, dlatego też są one obecnie w budownictwie powszechnie stosowane. Prefabrykowane belki nadokienne są wykonywane ze żwirobetonu i mają w przekroju kształt litery L. Wysokość elementu nadproża wynosi 22 cm, szerokość 12 cm i grubość ścianki 6 cm. Po ułożeniu elementów nadproży nad otworem w jeden ze sposobów przestrzenie między nimi wypełnia się chudym betonem z tłucznia ceglanego lub żużlu. Nadproża gazobetonowe Dla pokrycia otworów okiennych i drzwiowych w murach z bloków gazobetonowych produkowane są fabrycznie nadproża gazo-betonowe zbrojone. Continue reading „Nadproza prefabrykowane”

Nadproza plaskie z plyt Kleina

Nadproża płaskie z płyt Kleina Nadproża płaskie z płyt Kleina wykonuje się w podobny sposób jak strop tego typu. Cegły tworzące płytę ustawia się najczęściej na rąb, przy czym w spoinach stosuje się bednarkę lub stal okrągłą. Spoiny zalewa się zaprawą cementową 1: 5. Otwory okienne szerokości do 1,5 in przykrywa się nadprożem z cegieł na rąb (grubości 1/2 cegły). Nad otworami rozpiętości powyżej 1,5 m należy dawać grubość płyty równą 1 cegle. Continue reading „Nadproza plaskie z plyt Kleina”

ZBIORNIKI

ZBIORNIKI Zbiorniki aluminiowe z powodu ich lekkości stosuje się jako urządzenia przenośne albo też do przechowywania środków żywnościowych lub materiałów agresywnych w stosunku do betonu lub stali. W Anglii wykonano całą serię przenośnych zbiorników na zboże. Zbiorniki w kształcie stojącego walca, nakryte dachem stożkowym, posiadają średnicę 3 m, wysokość 6 m. Wykonane są z blachy aluminiowej, zaopatrzonej w fale poziome dla powiększenia sztywności. Ciężar zbiornika wynosi 160 kG, ciężar zamagazynowanego zboża – 20 T. Continue reading „ZBIORNIKI”

Ciezar zasuwy wraz z armatura wynosi 3200 kG

Ciężar zasuwy wraz z armaturą wynosi 3200 kG. W konstrukcji tej wykorzystano możliwości, jakie daje zastosowanie cienkościennych konstrukcji zamkniętych . Wzgląd na korozję zadecydował o wyborze konstrukcji aluminiowej wrót śluzy w Gandawie 2). Wrota te o szerokości skrzydła 3,88 m wykonane są z blachy grubości 10 mm, wzmocnionej od strony dolnej wody żebrami poziomymi oraz skratowaniem. Konstrukcja była spawana łukiem pod osłoną argonu. Continue reading „Ciezar zasuwy wraz z armatura wynosi 3200 kG”