Dwumetylobutadien otrzymywano z pinakonu

Przez ogrzewanie chlorku lub bromku winylu pyłem cynkowym w obecności alkoholu Ostrornyslenski otrzymał szereg homologów kauczuku naturalnego. Pod działaniem amin aromatycznych lub wodorotlenku potasowego na spolimeryzowane chlorowce winylu zachodzą reakcje analogiczne do reakcji z chlorowcami butadienu. Produkcja kauczuków syntetycznych w okresie od r. 1914 do 1918. W okresie tym zastosowano kauczuk syntetyczny na dużą skalę. Produkcję oparto nie na izoprenie czy butadienie, lecz na dwumetylobutadienie (prace nad otrzymaniem kauczuku syntetycznego z dwumetylobutadienu były prowadzone znacznie wcześniej przez rosyjskiego chemika Kondakowa). Dwumetylobutadien otrzymywano z pinakonu, który przepuszczano w wysokiej temperaturze nad takimi środkami odwadniającymi, jak siarczan potasu lub kaolin. Pinakon można było produkować w dużych ilościach z acetonu przez redukcję amalgamatem magnezu. Produkowano dwa typy kauczuku syntetycznego: kauczuk Metyl H oraz kauczuk Metyl W. Kauczuk Metyl H produkowano w ten sposób, że dwumetylobutadien przechowywano w ciągu trzech miesięcy w metalowych bębnach w temperaturze 300C; bębny napełniano taką ilością butadienu, aby była duża powierzchnia zetknięcia cle, czy z powietrzem. Po upływie tego czasu dwumetylobutadien przechodził w białą krystaliczną masę, która podczas walcowania nabierała własności kauczuku. [patrz też: płyty warstwowe pruszyński , projekty hal magazynowych , układanie gontów bitumicznych ]

Powiązane tematy z artykułem: płyty warstwowe pruszyński projekty hal magazynowych układanie gontów bitumicznych