Powolna i klopotliwa produkcja

Do dwumetylobutadienu dodawano niewielkich ilości gotowego produktu służącego jako katalizator. Materiał ten był gorszy od kauczuku naturalnego, niemniej jednak znalazł zastosowanie do wielu celów; posiadał on dobre własności elektryczne. Drugi produkt, kauczuk Metyl W, otrzymywano przez ogrzewanie dwumetylobutadienu do 700C pod ciśnieniem w ciągu sześciu i więcej miesięcy. Otrzymywano żółtawy produkt o własnościach kauczuku, które trzeba było ze zbiornika wycinać, co nastręczało pewne trudności. Z materiału tego można było sporządzać mieszanki w zwykły sposób, jednak nie były one dobrą namiastką kauczuku. Powolna i kłopotliwa produkcja nie rokowała temu materiałowi w przyszłości dużego powodzenia. Inny typ kauczuku metylowego produkowano na drodze polimeryzacji dwumetylobutadienu w obecności sodu metalicznego w atmosferze dwutlenku węgla. Chociaż otrzymany produkt po wulkanizacji nie był mocniejszy od kauczuku Metyl H, miał on tę przewagę nad nim, że był łatwiejszy do przerobu na walcach i łatwiej było go wydobyć z reaktora. [więcej w: płyty warstwowe pruszyński , projekty hal magazynowych , układanie gontów bitumicznych ]

Powiązane tematy z artykułem: płyty warstwowe pruszyński projekty hal magazynowych układanie gontów bitumicznych