program prac nad kauczukiem syntetycznym

Jedna z metod oparta była na alkoholu butylowym. Alkohol butylowy poddawano odwodnieniu do butylenu-1,2 przez przepuszczanie go w temperaturze 4500C nad kwasem fosforowym; butylen zamieniano następnie na dwubromek, z którego po usunięciu bromowodoru przez przepuszczanie nad wapnem sodowanym otrzymywano butadien. Z pracą tą był bezpośrednio związany Fernbach , który opracował metodę fermentacji skrobi, dającą głównie alkohol butylowy. Metoda ta zmodyfikowana przez Weimanna pozwoliła otrzymać na drodze fermentacji czysty aceton. Komentując tę pracę, Whitby i Crozier stwierdzają, że chociaż opracowane przed wojną procesy związane z produkcją kauczuku syntetycznego nie zostały wprowadzone w życie, to jednak proces fermentacji Fernbacha opracowany równolegle z nimi miał doniosłe znaczenie: można powiedzieć, że stanowi on uboczny temat programu prac nad kauczukiem syntetycznym, którego znaczenie jest ogromne. Continue reading „program prac nad kauczukiem syntetycznym”

Produkcja materialów wyjsciowych

Odkryto, że sód w znacznym stopniu zwiększa szybkość polimeryzacji butadienu r. 1910 Matthews i Strange . Metoda polegała na polimeryzacji butadienu w fazie gazowej w obecności sodu w postaci prętów lub na ogrzewaniu butadienu z dodatkiem 30f0 sodu (w drugim przypadku proces prowadzono w zamkniętych reaktorach w temperaturze 40QC). Produktem reakcji była biała stała masa, z której po wymyciu sodu za pomocą alkoholu otrzymywano materiał o własnościach kauczuku, posiadający jasnożółte zabarwienie. Izopren poddany analogicznemu procesowi w ciągu pięciu dni dawał materiał o własnościach kauczuku prawie z teoretyczną wydajnością. Continue reading „Produkcja materialów wyjsciowych”

Wielkie postepy w dziedzinie kauczuków syntetycznych

Wyjątkowo dużo trudności sprawiało otrzymanie butadienu. Inna metoda Berthelot , polegała na przepuszczaniu mieszaniny acetylenu oraz etylenu przez ogrzane rury. Przypadkowo metoda ta była ostatnio badana przez Naragona, Burkego i Laukelma , którzy mieszaninę acetylenu oraz etylenu przepuszczali w obecności pary przez rury ogrzane do 6100C; głównym produktem, jaki otrzymano, był butadien. Metodę opracowaną dla izoprenu, zastosowano również do otrzymywania butylenu, z tą tylko różnicą, że materiałem wyjściowym był fenol. Matthews i Strange zastosowali opisaną już metodę otrzymywania butadienu z alkoholu butylowego. Continue reading „Wielkie postepy w dziedzinie kauczuków syntetycznych”

Mury wypelniajace w budynkach szkieletowych

Mury wypełniające w budynkach szkieletowych Jak wiemy z rozdziału II, konstrukcją nośną w budynku szkieletowym jest sam szkielet, który wykonuje się z żelbetu lub stali, jak np. szkielet Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Wypełnienie ścian odgrywa głównie rolę izolacji, zabezpieczając pomieszczenie przede wszystkim od strat ciepła. Wypełnienie to może mieć wytrzymałość znacznie mniejszą niż ściany nośne, ponieważ dźwiga tylko ciężar własny i parcie wiatru z jednego pola ściany położonego między stropami. Dlatego też do wypełniania szkieletów można używać materiałów o stosunkowo niskiej wytrzymałości na ściskanie, ale za to muszą być one lekkie i ciepłochronne. Continue reading „Mury wypelniajace w budynkach szkieletowych”